پس از شهادت امام حسین (ع)، این ماه برای شیعیان رنگ و بوی عزا گرفته
است و از همان دوران، امامان معصوم(ع) و شیعیان به برگزاری عزا در این ماه
همت میورزیدند. برای مثال، امام رضا(ع) فرمود:
«پدرم
چون ماه محرم داخل میشد کسی آن حضرت را خندان نمیدید. و اندوه و حزن
پیوسته بر او غالب میشد تا روز عاشورا. آن روز، روز مصیبت و حزن و گریه او
بود و میفرمود: امروز روزی است که حسین (علیه السّلام) شهید شده است».[منتهی الآمال ، ج۱، ص۵۴۰]
میرزا جواد ملکی تبریزی در کتاب المراقبات مینویسد:
«برای دوستداران
خاندان پیامبر(ص) شایسته است که به ویژه در دهه اول این ماه در قلب و
ظاهرشان آثار حزن و اندوه هویدا باشد و بعضی از لذتهای حلال را به ویژه در
نهم، دهم و یازدهم این ماه ترک کنند، به مانند کسی که داغدار عزیزانش است؛
و در دهه اول این ماه هر روز امامشان را با زیارت عاشورا یاد کنند.».